Ook jij hebt het recht om onbeschikbaar te zijn.

In de Brain Awarness Week geef ik je graag mee dat ook jij het recht hebt om goed voor je brein te zorgen. Voor nu en voor later, voor jezelf en voor je dierbare.

Jij mag onbeschikbaar zijn, want wij mensen zijn niet gemaakt om altijd "aan" te staan.En toch is dat exact wat vandaag van ons verwacht wordt. "Alles moet nu." "Sneller, beter." Dat is de overtuiging van succes. Mogelijks verwacht jij dat ook van jezelf.

Toch nog even snel reageren, nog even een mail sturen, een DM beantwoorden, lunchen achter de computer of scrollend op je gsm…

Kortom: altijd beschikbaar zijn en meegaan (meegezogen worden) met de druk van buitenaf.

In ons werk, maar evengoed in ons privéleven, wordt constante beschikbaarheid bijna de norm. De grens tussen werk en privé vervaagt steeds meer. Het is "normaal" geworden om altijd bereikbaar te zijn. Als je ervoor kiest om eens niet beschikbaar bent, alleen wilt zijn, dan bekijken mensen je bijna als buitenaards.

Digitalisering en nieuwe communicatiemogelijkheden zouden ons leven makkelijker maken. In werkelijkheid verhogen ze vaak de druk om altijd beschikbaar te zijn en alles meteen te weten. Alles moet snel. Liefst onmiddellijk. Nu. We zoeken sneller, beslissen sneller, reageren sneller.

Weet je iets niet? Google of ChatGPT.

Wil je iets? Morgen ligt het in je brievenbus.

We drijven steeds verder van onszelf af. Steeds verder van de essentie, van de kern.

We staan constant met onze aandacht in verbinding met de buitenwereld, terwijl we onze binnenwereld negeren. Zoekend en altijd alert. We leven (onbewust) opgejaagd, als een hert dat vlucht voor een leeuw.

Ziekmakend is deze druk en levensstijl. Destructief is deze zelfgecreëerde norm van "normaal" voor ons als mensen. Want als je altijd "aan" staat, raakt je systeem uit balans en uitgeput. Je wordt een rondlopend hoofd, een stuurloos projectiel dat zich voortbeweegt zonder nog te luisteren naar je lichaam, je hart en je ziel.

Je brein, zenuwstelsel, spijsvertering, immuunsysteem, endocrien systeem, beloningssysteem en hartverbinding raken uit evenwicht.

Herstel is essentieel. En jij hebt daar ook recht op. Stap per stap, want dit kan in het begin als onveilig aanvoelen, je gaat namelijk tegen de stroom in. Je wijkt af van de 'tribe'. 

Onbeschikbaar zijn is een vorm van zelfzorg
die je je zelf mag schenken.

Alles "moet" en kan "direct", "onmiddellijk". Het kan zorgen voor een onbehaaglijk gevoel, schuldgevoel, nervositeit en stress wanneer je kiest om even niet beschikbaar te zijn of tijd wilt nemen om na te denken.

Toch wil ik je uitnodigen om hiermee te gaan experimenteren. Om zo te zorgen voor je brein, je lichaam en je hele zijn.

Om soms af te wijken van "U vraagt, wij draaien", zodat je zelf niet doordraait,🤯 of tot het moment komt dat je lichaam stop zegt tegen het krachtig brein. 😶

Jij mg met liefde voor jezelf en de ander grenzen stellen en niet beschikbaar te zijn: Flexibele werkregelingen bieden veel voordelen, maar doen ook de grens tussen werk en privé vervagen. Dit heeft invloed op motivatie en tevredenheid.

Wil je goed zorgen voor je brein en je lichaam, voor je fysieke en mentale gezondheid, en je energie hoog houden? Voor nu, en voor later

Verzorg dan je ontkoppelingsbalans. Wees vaker in het moment, met je aandacht naar binnen. En laat de druk van "alles moet nu" van buitenaf eens wat vaker door je heen waaien.

Je brein en hele systeem zal je dankbaar zijn.

Warme groet, Ineke